UIT DE SCHOOL GEKLAPT
Beste inwoners van Leermens en omstreken,
Het Leermster Kraantje bestaat 25 jaar. Voorwaar een reden voor een felicitatie! In die 25 jaar is er veel wel en wee de revue gepasseerd, verenigingen kwamen aan bod, er was ruimte voor persoonlijke ervaringen en de laatste jaren was er ook de rubriek te vinden ‘Uit de school geklapt’ (eerst onder de prozaïsche naam: ‘Nieuws van de Dieftilschool’), waarin een bijdrage van de Dieftilschool.
De Dieftilschool, officieel O.B.S. Dieftil bestaat al veel langer dan 25 jaar. De ‘eerbiedwaardige dame’ (zoals een Leermster de school eens noemde toen er de nodige commotie was ontstaan over het plaatsen van een supermoderne digitale klok aan de voorgevel) bestaat al sinds 1935. Interessant in het kader van het 25-jarig bestaan van het Leermster Kraantje is natuurlijk nog eens te overpeinzen wat er in die laatste 25 jaar dan wel ‘op Dieftil’ is gebeurd.
Wel, 25 jaar geleden waren er eigenlijk nog 2 Dieftilscholen, de lagere school Dieftil (op de gevel van het gebouw vindt u nog steeds de tekst ‘O.L.SCHOOL’) en de kleuterschool Dieftil (die overigens pas 11 jaar na de lagere school werd opgericht). In 1985 werd de wet op het basis-onderwijs van kracht en toen gingen beide scholen samen in de openbare basisschool ‘Dieftil’.
De school werd toen ingrijpend verbouwd, maar nog steeds is het oude hoofdgebouw een markant punt op de kruising bij de brug. In de topdagen, begin jaren ’80, telden beide scholen samen zo’n 90 leerlingen. Daarbij moet worden opgemerkt dat de kleuters uit Wirdum toen op Dieftil naar school gingen, omdat er in Wirdum geen kleuterschool was. Deze kinderen werden iedere dag gehaald en gebracht door een busje (vanaf 1984 gingen zij naar de basisschool in Wirdum).
Op dit moment zijn er 38 leerlingen en wordt er een groei verwacht naar 42. Heel andere getallen dus.
25 Jaar geleden waren er 5 groepen en 5 leerkrachten. Het toenmalige hoofd der school (Lyckele Hofstra) woonde in Leermens, zoals zijn voorgangers voor hem. Met de benoeming van Frits van der Tuin kwam er een einde aan deze gewoonte (leuk detail: bij de bouw van de school in 1935 is er nog heftig gediscussieerd over het bouwen van een meesterswoning bij de school, maar zei een van de wethouders: “…… als het hoofd geen orde kan houden, zal de toestand ook slecht zijn wanneer het hoofd naast de school woont. Kan hij wel orde houden, dan zullen de kinderen die overblijven, zich ook zonder toezicht ordelijk gedragen” (uit ‘Om Leerms Kommen’)).
Ook Ernst Bosscher en John Dijkman (hij is er nu nog steeds), die nadien het roer overnamen, woonden niet meer in Leermens. Andere leerkrachten in de afgelopen 25 jaar waren Geesje Sinnige, Elly Mooibroek en Marja Spakman voor de kleuters en op de lagere school en later de basisschool Aaltje Kremer, Clemens Beemsterboer, Annet Wilkens, Marianne Schuiten, Mirjam Kuiper, Marjon Medema, Martin Pik, Karin Roelofs en Sienie Bosker. Als laatste is Karin Koopmans er bijgekomen, zij geeft nu les in de bovenbouw. Aaltje Kremer is inmiddels al bijna 35 jaar verbonden aan Dieftil en ook Marja Spakman geeft er nog steeds les. Elly Mooibroek is inmiddels vaste invaller en verricht allerlei onderwijsondersteunende activiteiten.
De laatste jaren is de trend in gang gezet dat activiteiten die in Leermens worden georgani¬seerd, open staan voor alle kinderen van de school. Een heel positieve ontwikkeling die de saam¬horigheid tussen de kinderen op school ook alleen maar ten goede komt. Vanuit de school bestaat de wens de samenwerking met Leermens (maar natuurlijk ook met de andere 2 dorpen) verder te verstevigen. Het ‘Leermster Kraantje’ zou daar een rol in kunnen spelen. Dat is iets voor de volgende 25 jaar!
Team ‘OBS Dieftil’
Van een vereniging
DE KNUTSELCLUB
Enige jaren geleden waren Evelien Geuze en ik het erover eens dat er voor de kleine jeugd in Leermens te weinig te doen was. Tijdens het brainstormen over dit onderwerp kwamen we op het idee van een ‘Knutselclub’. Nadat we dit wat verder hadden uitgewerkt en van de Vereniging Dorpsbelangen een startkapitaaltje hadden gekregen zijn we begonnen.
In eerste instantie leek ons het gebouwtje op de ijsbaan of het zondagschoollokaal bij de pastorie perfect, maar voor beide locaties kregen we geen toestemming. Uiteindelijk zijn we, tot ieders tevredenheid, beland in het dorpshuis, waar we inmiddels al zes jaar regelmatig te vinden zijn. Sinds vorig jaar is er zelfs een hoekje ingericht voor onze voorraden.
Zoals bekend is Evelien opgevolgd door Jantje Hilgenga en ook Angela Benjamins kwam onze rijen versterken. Jammer genoeg heeft Jantje er nu niet veel tijd meer voor (Jantje nog hartstikke bedankt, het was gezellig!) en Fenna Korvemaker zal haar plaats innemen.
Ja, ja, het zijn wel een hoop veranderingen, maar och, ook de kinderen waarmee we zijn begonnen zijn groter geworden en vervangen door anderen, alhoewel een enkeling af en toe nog wel eens komt kijken. De knutselmiddag is nog steeds gezellig en de interesse en het enthousiasme blijven onveranderd! Misschien dat wij over 19 jaar ook ons 25-jarig jubileum kunnen vieren!
Hierbij een bouwplaatje: eerst op stevig papier plakken en inkleuren en dan uitknippen en/of snijden.
Veel plezier! Fenna, Angela en Anita
Van de speeltuincommissie
DE SPEELTUIN IS NOOIT KLAAR
Speeltuin ‘De Balkenbult’ kreeg in oktober 2002 een nieuw speeltoestel. Een groot klimtoestel voor de jeugd van 6 tot 12 jaar. Daarmee is de speeltuin weer even klaar. Hoewel … volgend jaar zullen we de omheining grondig moeten aanpakken. Grote delen van het hekwerk zijn aan vervan-ging toe. In 2004 zal bovendien de evenwichtsbalk vervangen moeten worden. De speeltuin klaar? Nooit!
De geschiedenis van de speeltuin is een verhaal over heel veel zelfwerkzaamheid. Over telkens zeuren om geld bij talloze instanties. Over een dorp van 300 inwoners die met elkaar telkens weer de schouders eronder zetten. Over sponsors zoals de Gasunie, de NAM en andere bedrijven die ons steunen. En natuurlijk over al die kinderen die iedere dag in de speeltuin terecht kunnen. Al meer dan twintig jaar.
Een houten speeltuin is vriendelijker
Het verhaal begint in 1977. Dan doet Leermens al een aanvraag voor subsidie bij de gemeente ’t Zandt. Daar komt kennelijk geen reactie op. In 1980 klimt de speeltuincommissie (Harry Aal¬berts, Jan Vermeulen, Mark Pfarrer, John Willemsen en Klaas Poort) opnieuw in de pen. De uitgangspunten die zij op papier zetten, gelden nog steeds. Uit het voorstel van 1980: “Een houten speeltuin ziet er veel vriendelijker uit dan een ijzeren of kunststof speeltuin. Een speeltuin dient zo veilig mogelijk te zijn.” En: “Een gesloten hekwerk of afrastering” om te voorkomen dat kleine kinderen bij het Maar komen. In totaal komt de begroting op ƒ 5.285,68. Hiervan heeft het dorp al zelf ƒ 1.650,- opgebracht.
’t Zandt geeft ƒ 1000,- en het actiefonds ‘Kleine Kernen’ komt met
ƒ 2.650,- over de brug. Daarmee is het benodigde geld er. Kennelijk niet op tijd want in juni 1980 leent de speeltuincommissie ƒ 2000,- van de stichting Dorpshuis. Dat bedrag wordt overigens in februari van het jaar erop keurig afbetaald.
Met man en macht wordt er gewerkt. Het duurste toestel is een hobbeleend: dat toestel koopt men kant en klaar. Het staat er nog steeds. Wat er ook nog steeds staat is de draaimolen die ƒ 263,45 kost. Opvallend is hoe vaak er in de begroting achter dure materialen zoals RVS-plaat de naam van een van de leden van de commissie staat. Het lijkt er haast op dat ook hun werkgevers de speeltuin ondersteunen! Op zaterdag 13 september 1980 is het zover: burgemeester Van der Munnik onthult de naam die Michiel Willemsen bedacht: ‘De Balkenbult’.
Opknapbeurt
Dat de speeltuin in een grote behoefte voorziet, blijkt uit het feit dat tien jaar later een nieuwe speeltuincommissie gevormd wordt om een opknapbeurt voor te bereiden. Er is opnieuw veel zelf-werkzaamheid en geld nodig: bijna ƒ 15.000,-. Een inzameling in Leermens levert ruim ƒ 1000,- op. Met de verkoop van kunstwerken gemaakt door Leermster kunstenaars verdienen we ook nog eens ƒ 700,-. De gemeente, subsidiegevers en sponsors brengen samen de rest op. In 1992 wordt de speeltuin grondig opgeknapt en een jaar later kan Sinterklaas een geheel vernieuwde peuter-speelhoek openen.
Steeds strengere veiligheidseisen
Dan gebeuren er elders in het land enkele ernstige ongeluk¬ken in speeltuinen. De overheid formuleert strengere veiligheidseisen. In sommige omliggende dorpen worden de speeltuinen compleet afgekeurd. Leermens heeft geluk: we hebben het spul zo goed onderhouden dat maar één groot toestel afgekeurd wordt. Jammer genoeg betekent dat ook, dat we maar ƒ 6000,- krijgen voor iets nieuws, terwijl een vervangend toestel (met verplicht valdempende ondergrond) al gauw ƒ 23.000,- kost. Toch slagen we er ook dit keer in om het benodigde geld bijeen te krijgen. Er is nog geld uit eerdere acties en een aantal subsidiegevers en sponsors steunt ons weer. Ditmaal hoeft er weinig werk verzet te worden: de veiligheidseisen zijn inmiddels zo streng dat zelf een speeltoestel bouwen vrijwel onmogelijk wordt. Bovendien beschikt de gemeente Loppersum nu over de ‘Vliegende Equipe’: een groep mensen met een Melkertbaan. Zij monteren en plaatsen het toestel.
Zonder hen zou het toestel nog veel duurder zijn.
Een klein dorp heeft nog steeds toekomst
En de kinderen? Zij merken gelukkig weinig van al dit werk. Zij spelen in de speeltuin en laten zo zien dat een klein dorp nog steeds toekomst heeft.
Voorjaar 1997
DE LEERMSTER TOERTOCHT
Donderdag 2 januari was het dan zover. De Leermster toertocht werd weer gehouden. Warm aangekleed en bij een temperatuur van wel 14C onder nul verschenen we bij het dorpshuis in Leermens. Hier stond inmiddels al een lange rij schaatsers te wachten op de inschrijving. Toen we onze kaart hadden, konden we in de haven onze schaatsen onderbinden en gingen we van start.
Als eerste moesten we tussen de landerijen door richting Delfzijl. Hier hadden ze dit jaar een mooi baantje geveegd, alleen was het wel een beetje te smal voor mijn wijde slag. Je moest hier goed op de tegenliggers letten. Een extra baan was hier niet mis geweest. Het ijs was wel veel beter dan vorig jaar.
Eenmaal in Delfzijl aangekomen konden we stempelen en moesten we weer terug. Nu kwamen we langs dorpjes als Garrelsweer en Ten Post. Ook hier moest weer gestempeld worden. Toen door naar Oosterhogebrug. Hier aangekomen was het tijd voor koek en zopie (gevulde koek en warme kwast). Ook hier kregen we een stempel en konden we aan de terugreis beginnen. Dit was zwaar¬der, omdat het een beetje was gaan waaien. Vanaf de laatste stempelpost was het nog maar een klein stukje en voor we het wisten waren we alweer terug in de haven van Leermens. Al met al hadden we er ongeveer 3½ uur over gedaan.
In het dorpshuis konden we even opwarmen en ook konden mijn bevroren tenen bijkomen. Na een kommetje warme snert en een beker kwast vertrokken we weer, terug naar Leek.
Annemiek Heuker
Najaar 1998
TOBBEDANSEN
Tobbedansen in de haven van Leermens
Ontspanning voor ieder mens. Een helling spiegelglad van ‘gruine zaip’
Veur een plons ien daip.
De jury had een zware taak
In dit ludieke vermaak. Santa Maria kreeg voor het mooiste geheel een prijs
Gebroeders Schurink wonnen de poedelprijs en waren ook wijs.
Duikers in de haven
konden zich aan het vieze water laven
Ze reikten de helpende hand
Mensen genoten aan de kant
Klapten blaren in hun hand. Het was dolle pret
Bij dit alles werd er ook op het inwendig van de mens gelet
Hamburgers, shoarma, ijs en een lekker glaasje bier gaf veel vertier.
De winnaars werden in het zonnetje gezet
Toen was het uit met de pret. Leermster commissie van dit festijn
Het was goed en fijn.
E.G.-v.D.
Zomer 1999
JONG SCHRIJFTALENT IN LEERMENS
Onlangs las ik in de krant de uitslagen van de ‘Grunneger Schrieverswedstried’ van de gemeente Loppersum. Toen ik de namen van de prijswinnaars las, zag ik dat Anna Menninga uit Leermens, 9 jaar jong, de 3e prijs had gewonnen in de leeftijdscategorie tot 18 jaar en toen dacht ik: “dit moet in het Leermster kraantje”. Hieronder leest u het verhaaltje van Anna. Oordeel zelf, is dit talent of niet? Anna, ik hoop dat je nog veel prijzen wint met schrijven. Succes!
Trijn Brik
“LEERMS
Ik woon in ‘n hail mooi dörp
Dit dörp hait Leerms
Midden op bult stait ‘n aibels mooie kerk
Langs dörp loapt Leermster Moar
Summers as ‘t hail mooi weer is, goa ik zwemmen mit mien bruiertjes
En ‘s winters goa ik scheuveln op Moar (mor din mot ‘t wel slim vraizen)
In dörpshoes kin je meroakels mooie dingen doun zoals:
Sinterklaasfeest, toneel, knutselclub eb er nog veul meer te doun
Als joe mie nait leuven willen, kom din mor ‘n keer om Leerms.”
Anna Menninga, 9 jaar
Voorjaar 2000
VERSLAG VAN DE NIEUWJAARSVISITE
De voorzitter opende met een leuk voorwoord
Het ‘millennium’ probleem werd zéér geestig verwoord
Maar waar was het nette pak
Of voelt de heer Roes zich in deze outfit meer op zijn gemak.
Het jaaroverzicht werd gedaan door Thomasvaer en Pieternel
Dit ging geestig, adrem en snel
Maar aan het eind, als ik me niet vergis
Ach …… nee, ik weet het wel heel wis.
Gaven ze elkaar een fles met drank
En dat voor 5 jaar veel werk, hun dank.
We hebben weer nieuwe bewoners, o.a. Pirkko en Ad
Maar wat ik zag vervulde me met ontzag
Aangekomen in de zaal, haalde Ad iets uit zijn jas
En het was het ‘Gronings volkslied’ dat ik las
Hij had dit opgezocht en overgeschreven
Voor zo’n initiatief: lang, lang moge hij leven.
Dansen dat wilden de twee heren niet
Maar eenmaal begonnen, kwam er geen einde aan
Ze waren niet van de vloer te slaan
Ach jongens, als je maar geniet.
Telkens is het weer zo fijn
Dat al die jongeren er zijn
Ze hadden leuke voordrachten
Van hen kunnen we in de toekomst nog echt veel verwachten.
Jullie kunnen het wel lezen
Dat ik heb genoten
En voor die het nog niet weten: voor de nieuwjaarsvisite moeten jullie in het dorpshuis wezen
Het heeft mij (na jaren niet te gaan) geen seconde verdroten.
P.S. Mevrouw Hofste en ik hebben besloten
Bij Kees kopen we nooit meer loten
Want voor het winnen van een prijsje nog zo klein
Moet je bij Kees van Trijntje zijn.
Najaar 2000
REÜNIE LEERMENS
Zaterdag 16 september jl. werd er door de Vereniging Dorpsbelangen Leermens een reünie georganiseerd. Ik als oud-Leermster had mij aangemeld samen met mijn moeder. Ik ben Greet Oomkens, geboren en getogen in Leermens (23 jaar gewoond) en mijn moeder die na de oorlog trouwde met Egbert Oomkens en samen jarenlang in de smederij gewerkt en gewoond hebben. Het is een prachtige dag geworden! Veel mensen getroffen die we al jarenlang uit het oog waren verloren. Sommigen waren bijna niets veranderd, bij anderen daarentegen bracht het naam¬bordje uitkomst. Buren van vroeger of hun kinderen hebben we bijna allemaal weer gezien. Oud klas- en schoolgenoten, enz.
Een leuke diaserie met bekende plekjes riep veel herinneringen op. Samen hebben we nog weer in de smederij en in ‘ons’ huis gelopen. Ook het toneelstuk ‘Lubbe van Leerms’ was fantastisch. Voor mijn moeder vooral, want in 1956 heeft zij zelf ook al meegespeeld in hetzelfde stuk. Het is een dag geworden om niet snel te vergeten. Wij willen dan ook de reüniecommissie bedanken voor het organiseren van deze dag.
Ik denk dat ik namens vele deelnemers mag spreken: bedankt!!
Greet Doornbos-Oomkens, Delfzijl
Winter 2000
HET BOEK ‘OM LEERMS KOMMEN’
Op vrijdag 27 oktober was het dan zover. Na ruim drie jaar van informatie inwinnen en verzame-len, geschiedenisboeken raadplegen, gesprekken voeren, interviews afnemen, speurwerk in archieven en notulenboeken, concepten schrijven en herschrijven, achter foto’s aanjagen, sponsors benaderen, overleg met de drukker en uitgever Profiel, de voorintekenfolder maken en verspreiden en een 30-tal redactievergaderingen bij Dina Menninga aan huis, kon op die dag het eerste exemplaar van het boek over Leermens officieel worden uitgereikt aan burgemeester L. Pit van de gemeente Loppersum.
De weg naar dit boek is zeker niet gemakkelijk geweest en met name het laatste jaar heeft de redactie het heel druk gehad om het werk af te krijgen. Ook in de persoonlijke levenssfeer heeft een aantal redactieleden het niet gemakkelijk gehad door het stuk lopen van hun relatie of door ziekte. Ondanks alles zijn de werkzaamheden aan het boek gelukkig doorgegaan.
Aanvankelijk was er vanuit gegaan dat het een boek zou worden van zo’n 160 pagina’s, inclusief foto’s, en de voorintekenprijs was ook op dat aantal bladzijden gebaseerd. De verschijning was oorspronkelijk gepland aan het begin van het feestjaar 2000. Dit bleek al vrij spoedig niet haal-baar en de officiële oprichtingsdatum van Dorpsbelangen, 28 oktober, werd de nieuwe streef-datum. Door de grote hoeveelheid materiaal moest het aantal bladzijden al in het voorjaar van 2000 worden bijgesteld op 190 en toen uiteindelijk een definitieve keuze was gemaakt uit de foto’s en illustraties bleek dat het boek 220 pagina’s dik zou moeten worden om alles er in op te kunnen nemen. Op dat moment was schrappen een alternatief geweest, maar de redactie besloot alle verhalen op te nemen en om opnieuw sponsors te gaan zoeken voor de bij lange na niet meer sluitende begroting. Op dit moment loopt nog een aantal verzoeken om een sponsorbijdrage, maar de redactie heeft goede hoop dat de financiering sluitend te krijgen zal zijn.
Toen op de oktoberbijeenkomst van Dorpsbelangen bleek dat niet alle leden voor de bijeenkomst op 27 oktober uitgenodigd konden worden vanwege de financiële situatie meldden zich nog de zelfde avond maar liefst vier mensen die wilden proberen een financiële bijdrage te leveren, opdat alsnog alle leden zouden kunnen worden uitgenodigd. Handelsonderneming Groeneveld, Stichting Dorpshuis, Stichting Luitje Hoeksema en Snitjer Wegenbouw toonden zich bereid een vorstelijke bijdrage te leveren, zo bleek reeds de volgende dagen en de uitnodigingen gingen per omgaande uit naar de leden.
Mede hierdoor werd de uitreiking van het eerste exemplaar een fijne gebeurtenis. De zaal was gezellig vol die avond van de 27e en nadat alle genodigden hartelijk welkom waren geheten door uitgever Martin Scholma, in Leermens nog bekend vanwege zijn journalistiek verleden als ver-slaggever waarnaar hij ook verwees, kreeg hoofdredacteur Nane van der Molen het woord.
Hij bedankte allen die een bijdrage, inhoudelijk zowel als materieel, hadden geleverd aan het tot stand komen van het boek en hij noemde alle sponsors nog eens bij naam. Vervolgens werd Dina Menninga door hem, namens de redactie, in de bloemetjes gezet voor het feit dat de redactie-vergaderingen altijd bij haar aan huis waren geweest en zij de redactie altijd gastvrij had voor-zien van koffie met ’wat lekkers’ er bij. Daarna werd aan Jan Boer de uitgeloofde prijs uitgereikt voor de door hem bedachte subtitel voor het boek: ‘Van Aaskegat tot Internet’.
Hij ontving hiervoor een boekenbon.
Eric Raad werd geloofd voor het initiatief nemen om het boek te gaan schrijven en Kirsten Kleinsma van Radio Noord, die de gelegenheid gaf om via de radio informatie los te krijgen tot in de verre omgeving. Ook de vele (oud-)inwoners die hun verhaal vertelden of noteerden en Ben Grolle en Tjaaktje Carolus die de correctie deden werden bedankt. Zo ook Ina Bulthuis, Elly Groenewold en Elly Kramers die interviews uitwerkten tot geschreven teksten. Tjaart Glas voor het uitzoeken en aanreiken van materiaal uit de Rijksarchieven. Marja Spakman en Wiebe van der Werff voor het doorwerken van 22 jaargangen Leermster Kraantje. De mensen van uitgeverij Profiel voor de plezierige samenwerking en de ondersteuning door Eddy en Martin Scholma en Jetchen Medema. Natuurlijk ook de 430 voorinschrijvers, die voldoende vertrouwen in een goed resultaat hadden.
Vervolgens las de hoofdredacteur op kennelijk boeiende wijze voor uit ‘eigen werk’. Dit betrof met name een aantal passages die hijzelf aangrijpend of ontroerend vond. Hij vertelde over de Apostel van de Ommelanden en Sterke verhalen, over dichtregels van Hans Elema, over onder¬duikers in de kerk en mijmeringen van Job Meijer. Voor vele aanwezigen had dit voorlezen uit het boek nog wel een uurtje door mogen gaan, maar iedereen zou zelf nog die avond kunnen beginnen met het lezen van het boek.
Met een passend woord overhandigde Van der Molen vervolgens het eerste exemplaar aan de burgemeester. Niet vanwege de superbestelling van maar liefst tien boeken door de gemeente was de burgemeester verzocht om het eerste exemplaar in ontvangst te willen nemen, maar van¬wege het feit dat de jubilerende vereniging door haar bestaan heen altijd een goed en positief contact met de talloze colleges van B&W, eerst die van ’t Zandt en later die van Loppersum had weten te onderhouden. In een klein dorp leven vaak wensen en de verwachtingen zijn vaak hoog gespannen voor wat betreft een spoedige realisatie van wensen dan wel een opheffing van klachten door de gemeente. Door de 75 jaar heen is het de vereniging altijd weer, zij het soms minder snel dan wenselijk, gelukt om het nodige met steun van de gemeente te realiseren. Met de wens dat de goede contacten met de gemeente ook de komende jaren hun vruchten af zullen werpen voor het mooie Leermens werd het eerste exemplaar aan de heer Pit overhandigd, die het boek met plezier en onder dankzegging in ontvangst nam en nog een korte toespraak hield.
Hierna bedankte de voorzitter van Dorpsbelangen, Ronald Roes, in een leuk toespraakje de redactie voor haar werk en mocht hij het tweede exemplaar van het boek voor de vereniging in ontvangst nemen. Ook de Dieftilschool en de Bibliobus kregen een exemplaar aangeboden en een vijfde exemplaar werd aangeboden aan Koos Zijl, zoon van meester A. Zijl, die vele jaren hoofd der school is geweest van de oude dorpsschool en de Dieftilschool.
Dankzij door ‘meester Zijl’ nagelaten materiaal kon veel informatie voor het boek worden verkre-gen en ook Koos Zijl zelf leverde stof voor een aantal hoofdstukken van het boek. De geste om hem een boek te overhandigen werd dan ook bijzonder gewaardeerd, zo bleek uit zijn dankwoord.
Tot vreugde van de aanwezigen bleek dat er reeds voldoende boeken aanwezig waren om een ieder zijn of haar bestelling te kunnen overhandigen. In plaats van na te kunnen genieten van de plezierige bijeenkomst moest de redactie dus meteen weer hard aan het werk. De avond verliep, onder het genot van een hapje en een drankje, verder gezellig.
De volgende dag werden de bestelde boeken in Leermens aan huis bezorgd en dat weekend werd verder een heel rustig weekend in het dorp, want vrijwel iedereen bleek aan het lezen geslagen te zijn in het boek. Naderhand mocht de redactie heel veel complimenten in ontvangst nemen en Peter Hofstede kwam in zijn column in het ‘Nieuwsblad van het Noorden’ ook nog terug op de uitgave, nadat hij de redactie zelf ook reeds schriftelijk had gecomplimenteerd.
De vele positieve reacties en met name het plezier van de door de inhoud van het boek bij velen opgewekte herinneringen aan vroeger hebben de redactie duidelijk gemaakt dat alle in het boek gestoken tijd welbesteed is geweest. Wat een voldoening geeft het om mensen op zo’n bijzon¬dere wijze te kunnen laten genieten! Daar ben ik trots op!
Rest de redactie dan ook om nogmaals iedereen te bedanken die, op welke wijze dan ook, mede-werking heeft verleend aan het realiseren van het boek ‘Om Leerms Kommen’ en rest mij om de redactieleden Eric Raad, Dina Menninga, Jan Pijper, Jantje Jetzes en Dick van Veen te bedanken voor het meehelpen het Leermster boek tot stand te brengen. We mogen trots op hen zijn! Ook mogen we trots zijn op allen die hebben meegewerkt aan het realiseren en welslagen van alle ondernomen activiteiten in dit bijzondere jaar 2000 van de jubilerende Vereniging van Dorps-belangen.
Nane van der Molen
Voorjaar 2001
DE KNUTSELCLUB AAN HET WERK
Even een kijkje in de keuken van de Knutselclub. Wat gaat er al zo vooraf aan een knutselmiddag? Na een knutselmiddag bespreken we een nieuwe datum in het dorpshuis. Enige dagen ervoor gaan we bij elkaar zitten en bedenken we wat we gaan doen. Dit is nog niet zo eenvoudig, want het is het leukste voor de kinderen als ze een knutseltje klaar mee kunnen nemen naar huis.
Dit betekent dat de kinderen 2 uur de tijd hebben om iets te maken. Wil je iets met papier-maché maken, zal dit niet geverfd kunnen worden, enz. Zo hebben we b.v. rond de kerst ballonnen opgeblazen, deze ingesmeerd met behanglijm en allerlei mooie draadjes opgeplakt. Het was de bedoeling dat de kinderen ze thuis enkele dagen zouden drogen en dan de ballon zouden door-prikken. Enkele kinderen konden dit niet afwachten en prikten ze bij thuiskomst direct door gevolg: je hield een plumpudding over en niet een mooie kerstbal.
Dan gaan we vaak vooraf hetgeen we in gedachte hebben zelf maken. Ondertussen wordt het boodschappenlijstje klaargemaakt en ook de uitnodigingen naar de kinderen vanaf 6 jaar. Op de knutseldag zelf komen we eerder dan de kinderen om alle tafels klaar te zetten en eventueel tapijt en/of plastic over de tafels te leggen. Als de kinderen er dan zijn, helpen we ze mee.
Na afloop is het altijd een zeer grote puinhoop in de grote zaal, maar daar zijn emmer, dweil, bezem en doekje weer goed voor.
Wij zouden zeggen, kom eens langs tijdens een middag, kunt u zelf zien hoe gezellig het is !
Jantje, Anita en Evelien
winter 2001
SPIN FREDERIKA
Achter poot van kaast ien koamer woont n grode spin. Frederika. Soavends gaait ze wel ais op struun deur t hoes. Nait voak. Minsen maggen heur nait zain. Mainsten hemmen niks mit spinnen op. Benoam nait mit zo’n grode. Ze binnen der baang veur.
Ze is ain moal te vroug oet heur hoeske kropen. Dou ging pa van t hoes mit bainen omhoog zitten. “Oe, doar lopt n dikke spin!”
Moeke haar der wat om laagd. “Stel die nait zo aan. Dij dut die niks.”
Doagen worden korder. Lampen ien koamer goan aal vrouger aan. Din hangt moeke op n daag n glinsternde steern veur t glaas. Mit n lichtje derien. “Dat is ons Kerstster,” zegt ze tegen kiener. “Over n poar week is t Kerstfeest.”
Snaachts gaait Frederika even bie steern kieken. Hai is veul groder as zai. Ze zol der wel ien wonen kinnen!
“Mos mor nait doun,” zegt steern. “k Hang hier mor n poar week. Din kom k weer ien deus.”
Spin kikt haile doagen noar steern. Wat is dij mooi!
En din is der op n oavend n bult lewaai ien koamer. Pa komt mit wat groots der aan. Kiener stoan te daanzen en te springen. Pa zet dat grode ding stoef bie kaast op grond. Frederika wordt der kaant kèl van. Ze kropt hail wied bezied.
Soavends loat komt ze verzichteg onner kaast vot. Ze schrikt van dat grode ding noast heur. Sikkom was ze weerom kropen. “Mos nait baang weden.” Noast heur is n swoare stem. “Pa het mie te toen oet hoald. Moe en kiener hemmen mie optuugd. Mit kleurde balen en slingers en laampkes. Nou bin ik Kerstboom.” Frederika gaait midden ien koamer noar boom kieken. “Mooi,” zegt ze. “Ik vien die mooi! Woar binnen laampkes din?” “Wie goan mörn aan. Tegen twijduustern.” Luk stemkes hemmen ze.
“Aigenlieks bin k nog nait mooi genog.” Weer swoare stem van boom. “Der mot nog engeltjeshoar over mie hin. Dat binnen dunne zulvern droadjes. n Haile bult. t Laist van boven noar beneden. Kistoe dat nait doun? Apmoal droaden spinnen?” Frederika kikt wat zuneg. “Doe bis n grode boom. Dat motten laange droaden worden. En din ook nog zoveul.” Ze dinkt even stief noa. “Meschain wait ik der wel wat op.” Ze begunt ien koamer te zuiken. Achter gedienen, schilderijen, tillevizie. Ien schemerlaampen, hörns van koamer, blompotten. Ien keuken zöcht ze en ien schuur. Ze gaait t haile hoes deur. As ze weer ien koamer komt, lopen der wel dareg spinnen achter heur aan. Dikke, dunne, grode en nog wat van dat luddelk spul. Apmoal kieken ze noar Kerstboom.
“En doar motten droaden aan?” vragt n leutje spin benaauwd. “Van boven noar beneden? Zo hoog duur ik nait kommen.”
“Onner aan boom motten ook gonnent kommen.” Frederika kikt houveul leutje spinnen der binnen. Dij zet ze apaart. “k Dou t joe veur. Din kinnen ie alvaast begunnen.” Ze klimt ien boom. En bie daarde tak van onnern gaait ze n poar droaden moaken. Tot aan onnerste tak tou. “Hier boudel vaast zetten. Aans waait boudel vot. Mainste droaden motten veur ien boom kommen. Achterkaant staait stoef tegen muur aan. Doar kikt gain mins.”
Frederika zegt ook aan anern van hou of wat. Din goan ze apmoal boom ien. Droadjesmoakerij is begund. Zo nou en din is der n beetje gegiebel te heuren van ain van balen. “O, doe kiddels mie. Doar kin k nait over.”
Haalverwege naacht goan ze boudel ais bekieken. Midden ien koamer. “Boom wordt der schier van,” zeggen ze tegen nkanner. “Mor der mot nog wel wat bie.” Din goan spinnen weer wieder mit heur waark. Ze hemmen der kaant plezaaier ien.
Tegen mörn hin heuren ze boven wat gestommel. Lu van t hoes worden wakker. “Kom apmoal mor bie mie onner kaast,” zegt Frede¬rika. Spinnen loaten heur te boom oet valen. Zo kommen der nog wat droaden bie ……
As kiener ien koamer kommen kieken ze eerst noar Kerstboom. “Moe, was der toch nog engeltjes-hoar?” Dij komt kieken. “Nee. Ien winkel was niks meer te koop.”
Pa dut lichtjes aan. Apmoal stoan ze verwonnerd te kieken. Hou kin dit? Aal dij zulvern droadjes?
Smirregs goan tegen twijduustern lichtjes weer aan. Elk zit mit grode ogen noar Kerstboom te kieken. “Zo’n mooie boom hemmen wie nog nooit eerder had. Mor dij droadjes? Woar kommen dij vot?”
“Meschain hemmen der wel kebouters west,” zegt ain van kiener.
Spinnen onner kaast lagen wat. t Was haard waarken òflopen naacht. Mor t haar nait veur niks west!
As t duuster is goan aal spinnen heur aigen stee opzuiken. “Wie binnen muid worden. Mor wie kom-men vervaast nog n moal noar Kerstboom kieken. Ain ding zel nait gaauw vergeten worden. Dij bliede ogen van kiener!”
Frederika doddert wat as ze weer allain is. Din is der swoare stem van Kerstboom. “Mag ik die even bedaanken doun? Doe en dien pazzipanten hemmen n schiere boom van mie moakt. Kerstfeest is n feest van bliedhaid en licht. Doar hemmen ie n bult veur doan! Frederika, doe bis n geweldege spin!”
Oma Plons
Zomer 2002
LEERMS
Wel nait wait woar Leerms ligt,
dat is zien aigen schuld.
Wel hier nog nooit west het,
dij mist ain haile bult.
Zo is ons dörp
hail groot ien t klain,
baauwd op ain wier
mit Leermster stain.
Wie hemmen hier n haile bult.
Wie hemmen hier n haile bult.
Bistoe nait om Leerms kommen,
dat krigt die lelk bie t bain,
din kins ook nait woar moaken:
ik heb de wereld zain.
Zo is ons dörp
hail groot ien t klain,
baauwd op ain wier
mit Leermster stain.
Wie zain hier n haile bult.
Wie zain hier n haile bult.
Leerms – ain doalders ploatske-
doar is n bult waark op doan.
As we wat oet t stro zetten,
kin wie ons maanje stoan.
Zo is ons dörp
hail groot ien t klain,
baauwd op ain wier
mit Leermster stain.
Wie doun hier n haile bult.
Wie doun hier n haile bult.
Tjipko Jan Visser (melodie LiLy Marleen)
TOT SLOT: UIT DE NOTULEN VAN DORPSBELANGEN
Lubbe van Leerms
Op zaterdag 23 maart is door Gedeputeerde Hans Gerritsen het beeld van Lubbe onthuld. De heer Gerritsen verving CdK Hans Alders die deze middag verhinderd was. Zoals bekend heeft Leerms een speciale band met Lubbe. Het is een landarbeider uit een verhaal van K. ter Laan. In het boek heeft Lubbe het zwaar te verduren van zijn vrouw. Er werd een toneelstuk van het boek gemaakt en dat is hier in het dorp sinds 1956 meerdere malen opgevoerd. Lubbe is echt bij Leermens gaan horen. Daarom vonden de inwoners van Leermens en een comité van aanbeveling dat er een beeld van hem in het dorp moest komen. Het comité, bestaande uit publicist Peter Hofstede, de columnist Jan Beijert uit Delfzijl en burgemeester Lambertus Pit van de gemeente Loppersum en de dorpelingen kregen tezamen ƒ 15.000,- voor het beeld bijeen. Het beeld, gemaakt door beeldhouwer Rolf Veenstra uit Uithuizen, is bedoeld als een eerbetoon aan de landarbeiders van vroeger, die een zwaar bestaan hadden.
Loading...
